Saskia Noort heeft het over ‘rukcensies’ maar hier een greep uit de eerste ‘topcensies’ van Schaduwkant :)
Een bekende schrijfster waarvan pas geleden een nieuwe thriller verscheen sprak van een ‘rukcensie’ toen een oordeel over haar werk in een landelijke krant verscheen. Ik heb noch de recensie, noch het boek gelezen maar duidelijk is dat het oordeel van de (professionele) lezer ons schrijvers zeer aan het hart gaat. Dat een oordeel hard aan kan komen herken ik wel. Niet alleen heb je maanden op je werk gezwoegd en lever je naar eer en geweten goed werk af, in een boek laat je toch een stukje van je ziel zien. Bovendien baseren (potentiële) lezers hun oordeel en aankoopbeslissing op recensies en lezersbelevingen. Op Schaduwkant heb ik tot nog toe alleen fijne reacties gehad. Zie hieronder:
Melissa Bielsma op Vrouwenthrillers.nl (gemiddeld 4, 5 ster) over Schaduwkant:
‘Schaduwkant is een aanrader en een must read. [..] Kippenvel en afschuw heb ik gevoeld tijdens lezen. [..] Schaduwkant sleurt de lezer op intrigerende wijze mee naar een wereld van oud zeer, verraad, een zwartgeblakerde moordende ziel, en eten. Heel veel eten. Gegoten in een sausje dat een ieder zal smaken. [..] Isa Maron duikt echt in de hoofden van haar karakters, laat ze voor ieders ogen tot leven komen. Meer kun je je als lezer niet wensen! ‘
Kirstin op Dizzie.nl (gemiddeld 4,5 ster) over Schaduwkant:
‘ Isa pakte me met dit geweldige boek vanaf de allereerste regel en wist dat vast te houden tot het laatst. [..] Schaduwkant trekt je direct mee in het diepe, gooit je heen en weer in golven emotie en spanning. Je leeft mee, gruwelt mee, wordt samen met Nora boos en verdrietig om wat er om haar heen gaande is.’
Emmy op Vrouwenthrillers.nl:
‘Schaduwkant neemt je mee in de wereld van de fatlovers en tegelijkertijd beleef je de jonge turbulente en oneerlijke jaren van Nora mee. Vaak stel je jezelf de vraag: “hoe heeft het zover kunnen komen?” en als ze dan eindelijk op de goede weg is gaat het mis. Heel erg mis… Nora raakt verstrikt in dubbele gevoelens tot ze geen weg meer terugziet. De spanning is ruim aanwezig, de gerechten doen je watertanden en het nietsvermoedende einde doet je zuchten….. ‘
Wim Krings op thrillerboek.nl (**** zie ‘recensie’)
‘De opzet van de thriller trekt je in het boek en liet mij in ieder geval niet meer los. In het begin weet je niet waar het verhaal naar toe gaat maar de invalshoeken zijn erg goed. Het eerste deel geeft een opstandige puber weer die echter uitgroeit tot een volwassene met veel daadkracht maar door een gebrek aan liefde haar weg kwijtraakt en zich vastklampt aan de eerste die haar liefde geeft.
Spannend en tja wie kan je wel vertrouwen!’
