…..Kirstin Rozema!!!!!!!

Kirstin, heel hartelijk gefeliciteerd en enorm bedankt voor al je input.

Het was overigens bijna een fotofinish. De kwaliteit van de leesverslagen was hoog en lag dicht bij elkaar. Ook de andere finalisten Cora Frowijn, Emmy Iwema, Luna, Melissa Bielsma en Tamara Geraeds hebben heel goed werk geleverd. Dames, allemaal heel erg bedankt! Voor jullie inspirerende enthousiasme én natuurlijk voor jullie broodnodige kritische noot. Ik hoop dat de uiteindelijke versie van Schaduwkant aan jullie verwachtingen voldoet!

Thanks en nogmaals gefeliciteerd Kirstin!

Vanwege het succes van de leeswedstrijd rondom mijn net verschenen boek Verboden verleden organiseer ik een nieuwe leeswedstrijd voor mijn nieuwe boek. Een leeswedstrijd? Ja, wat we doen is in verschillende rondes verschillende delen van het nieuwe manuscript lezen en van commentaar voorzien. Is het spannend genoeg? Is het geloofwaardig? Spreken de karakters je aan? Is het logisch opgebouwd? En alles wat je zelf nog kwijt wilt natuurlijk.

De leeswedstrijd biedt een uniek kijkje in de keuken van de schrijver, het is spannend want elke ronde gaat maar een deel van de deelnemers door, het is gezellig want we mailen met zijn allen in de rondte en bovendien heb je de kans om mee te denken over mijn nieuwe boek…

Ik ben nog druk aan het schrijven, maar ik wil in het voorjaar starten met de nieuwe wedstrijd, dus geef je op. Mail je naam naar post[apestaartje]isamaron.nl en doe mee!

De vorige deelneemsters hebben er heel veel plezier aan beleefd en bovendien vallen er leuke prijzen te winnen! Meld je aan en spread the word!!

Tweet

De leeswedstrijd van verboden Gebied is zijn laatste ronde ingegaan. Begin april hebben de finalisten het hele manuscript versie 1 ontvangen. Inmiddels is de deadline van 15 april verstreken en  zijn alle leesrapporten ingeleverd. WOW! Wat is er serieus en hard gewerkt door iedereen, ik ben diep onder de indruk. De commentaren heb ik meteen zo veel mogellijk in het manuscript verwerkt. Eerlijk is eerlijk, ik pas niet alles aan natuurlijk. Maar datgene wat onduidelijk is, of ongeloofwaardig, of waar ik blijkbaar niet overbreng wat ik bedoel: meteen veranderd!

Terwijl ik hard aan het werk ben om het manuscript verder fijn te slijpen, te verbeteren, verfraaien (wat kun je er nog meer mee doen? – op te eten en te verteren), leest de jury het gehele werk én alle leesrapporten. Eind mei verwacht ik de uitslag, want ja, ik ga het niet zelf bepalen. We moeten wel objectief blijven, niet dat ik ook maar iemand van de deelnemers persoonlijk ken, maar  toch!

De finalisten wachten gespannen af. Ik werk gespannen door.

Een paar oordelen van de finalisten en andere meelezers wil ik jullie niet onthouden, (want o dat doet een schrijvershart goed, en o – dit kwam na al die pagina’s met kritische opmerkingen):

‘Je hebt een geweldig verhaal te vertellen met veel spanning, passie en emotie. Liefde ook, maar eens op een geheel andere wijze. Verfrissend. Ik heb er van genoten en ik heb het met veel  plezier gelezen.‘ Melissa

‘Smullen, echt smullen. Wat een heerlijk boek!‘ Simone

‘Het was spannend, wervelend en heel boeiend. Ik heb het ademloos (bijna non-stop) gelezen…‘ Ineke

‘Ik vind het een heel goed boek waar vele verhaallijnen in naar voren komen. Het is spannend maar er zitten ook genoeg andere aspecten in (o.a. psychologie, seksualiteit, verlangens,intimidatie,verlies, onmacht, onvrede, angst). Het is een boek dat nieuwsgierig maakt maar je ook laat nadenken. Het verhaal zit in je hoofd.‘ Simone (nummer twee)

‘o zo mooie benauwende – als in een trance – andere realiteit..‘ Anne-Marie

Naar aanleiding van de leeswedstrijd voor Verboden Gebied heb ik een flink aantal leesrapporten ontvangen. Ik ben diep onder de indruk van mijn meelezers! Echt fantastisch om te zien hoe serieus er mee gekeken en gedacht wordt. Bedankt!

Gelukkig is het allergrootste deel van de lezeressen positief. Wel eerlijk gelukkig, maar over het algemeen enthousiast. Niets erger dan mijn echtgenoot die meeleest en na al dat nadenken en zwoegen met het volgende briljante commentaar komt (ik zit op de bank naast hem, met ingehouden adem, verwachtingsvolle blik, ergens roffelt een trommel): ‘Ja, leuk!’ Leuk??? Leuk!!!! Hoezo: leuk? Commentaar graag, opmerkingen waar ik iets mee kan, overlaad me met complimenten en zeg daarna: ’trouwens…’ en dan graag een waslijst van dingen die beter kunnen. Want die zijn er altijd, ook al denk je zelf (heel even, na het typen van de laatste punt) dat het briljant is.

Afijn, gelukkig heb ik positieve maar kritische vrouwen die meedoen aan de leeswedstrijd. Ik ga me de komende dagen op de leesrapporten storten en laten uitvogelen wie er door gaat naar de volgende ronde. Het liefst allemaal, ik ben er zo blij mee, maar ja, dan is het geen wedstrijd meer… ik kan de jury even heel lief aankijken natuurlijk… En zeggen: ‘leuk toch? Heel leuk!’

Het leven van de schrijver wordt – gelukkig niet altijd! – beheerst door deadlines. Van de schrijfcoach, van de uitgever en niet te vergeten: van jezelf!

Voor begin november had ik mezelf een deadline gegeven: de eerste twee hoofdstukken van Verboden Gebied naar de meelezers van de schrijfwedstrijd. Maar natuurlijk bedacht ik toen ik het manuscript begin oktober helemaal ‘af’ had, dat het nog lang niet klaar was. Sterker nog, er moest een heel perspectief uit. Dat begin kon sterker. De spanningsboog kon hoger , de opbouw moest anders!

Ha! Daar zit je dan met je goeie gedrag. Nee, dat gaat zo niet. Herschrijven dus. Nu heb ik net de eerste paar pagina’s naar de meelezers gestuurd. Ben benieuwd! het kan altijd nog beter, toch?